هر تأخیری، محرومیت نیست و هر انتظاری، زیان به شمار نمیاد.

چه بسیار نعمت‌هایی که اگر زودتر به دست ما می‌رسیدن، نه تنها مایه آرامش نبودن، بلکه باری بر دوش جانمان می‌شدن. اما خدا، که زمان را بهتر از ما می‌شناسه، هر چیز را در فصل خودش می‌رویاند؛ درست همان‌گونه که هیچ باغبانی، دانه را پیش از رسیدن فصل، از دل خاک بیرون نمی‌کشه.

گاه انسان سال‌ها برای گشوده شدن دری دعا می‌کنه، بی‌آنکه بدانه خدا در همان حال، مشغول ساختن راهی بهتره؛ راهی که اگر امروز دیده نمی‌شه ، فردا حکمتش آشکار خواهد شد.

آن‌گاه که پرده‌ها کنار می‌ره، انسان درمی‌یابه که تدبیر خدا، از آنچه خود آرزو می‌کرد، زیباتر، عمیق‌تر و مهربانانه‌تر بوده .

تأخیر در اجابت خواسته‌ها، به معنای نادیده گرفته شدن نیست؛ بلکه گاه، آماده‌سازی ظرف وجود برای پذیرش نعمتی بزرگ‌تر است. بسیاری از اوقات، آنچه ما با اصرار از پروردگار می‌خواهیم، تنها گوشه‌ای از حقیقته، در حالی که تدبیر حکیمانه او، تمام افق سعادت ما را در نظر داره.

گاهی خدا نعمت را به تأخیر می‌اندازه، نه چون دستش بسته است، بلکه چون دل ما هنوز آماده گرفتن آن نیست. او پیش از آنکه خواسته ما را تغییر دهد، گاهی خود ما را تغییر می‌ده؛ زیرا بعضی نعمت‌ها، تنها در دلی می‌نشیننه که به بلوغ صبر رسیده باشه.

چه بسا اگر همه دعاها همان لحظه مستجاب می‌شد، ما هرگز طعم توکل را نمی‌چشیدیم، هرگز صبر را نمی‌آموختیم و هرگز عظمت حکمت الهی را درک نمی‌کردیم. گاهی فاصله میان دعا و اجابت، مدرسه‌ای است که خدا در آن، ایمان را پرورش می‌ده.

آرامشی که در پس این پذیرش نهفته است، خود بزرگ‌ترین نعمت است؛ آرامشی که ریشه در اعتماد به خدایی داره که نه دیر می‌کنه و نه فراموش؛ بلکه هر چیز را در بهترین زمان و به زیباترین شکل عطا می‌کنه.

در نظام محاسبات الهی، دیر با دور تفاوت داره. آنچه خدا به تأخیر می‌اندازه، لزوماً از تو دریغ نکرده؛ گاهی فقط می‌خواد وقتی به تو رسید، ماندگارتر، شیرین‌تر و پربرکت‌تر باشه.

و شاید زیباترین لحظه زندگی، آن روزی باشه که انسان به گذشته نگاه بکنه و با لبخندی از سر یقین بگه، خدایا، شکر که آن روز، خواسته مرا آن‌گونه که می‌خواستم اجابت نکردی؛ چون امروز می‌فهمم آنچه تو برایم برگزیدی، بسیار زیباتر از آن چیزی بود که من آرزو می‌کردم.

این، همان آرامشی است که تنها از دل ایمان به حکمت خدا زاده می‌شه؛ ایمانی که می‌داند در دستگاه الهی، هیچ دعايی گم نمی‌شه، هیچ اشکی بی‌ثمر نمی‌مانه و هیچ انتظاری، اگر با توکل همراه باشه، بی‌پاسخ نخواهد ماند.