حجاب، حکم قطعی الهی است و بی‌حجابی نیز معصیت؛
اما پرسش اینجاست:
آیا هر معصیتی، انسان را به دشمن خدا تبدیل می‌کند؟

با تأکید بر اینکه دفاع از حکم خدا، نباید به تکفیر، تحقیر و بیرون ‌راندن انسان مسلمان از دایره‌ی دین منتهی شود پس باید در این واجب الهی بیشتر تامل کرد که مبارزه با تکلیف الهی مبارزه با خداست ودشمن خدا شدن در ردیف ابلیس ایستادن را در بر دارد.

🔸علامه حسن‌زاده رضوان الله تعالی علیه:
🔹انسان دارای دو قوه بینش و کنش است که به نام دو قوه علامه و عمّاله و یا عقل نظری و عقل عملی نیز نامیده میشوند این دو قوه برای سیمرغ جان انسان مانند دو بال اند ، این دو بال باید از قوه به فعلیت برسند .تمام شئون زندگی ما و همه اطوار و احوال ادوار اجتماعی ما ، معدات و مقدمات برای رسیدن به این فعلیت اند.
🔹اگر کسی بخواهد این حقیقت را فراموش کند مثل این است که مسافر ، هدفش را از دست داده و از آن غافل باشد ،که اگر از او سوال شود به کجا میروی در جواب متحیر میماند .
🔹ما هم مسافریم و مقصدی در پیش داریم که به فعلیت رسیدن گوهر ذات ما است و در حقیقت آنگاه انسان به فعلیت می‌رسد که به لقاء الله تعالی نائل آید و این لقاء را درجات و مراتب است.
📚مجموعه مقالات ص ۱۳

اتمام؛یعنی پایان راه
اکمال؛یعنی پیدایش قامت

در قرآن، این دو لفظ مثل دو برادر نیستند؛
مثل راه و بنا هستند.
یکی از رسیدن حرف می‌زند، دیگری از رسیده‌بودن.
یکی از سفر، دیگری از شکل،

1. اتمام؛ وقتی خدا «راه» را به آخر می‌رساند
«اتمام» در قرآن رنگ و بوی حرکت دارد.
واژه‌ای است که گرد سفر بر دامنش نشسته.
هرجا می‌آید، انگار چیزی در حال پیمودن بوده،
جایی کم داشته، زمانی مانده بوده،
و اکنون خدا می‌فرماید:

«برسانیدش… تمامش کنید… ناقص نگذارید.»

اتمام یعنی:
چیزی «شروع شده»
«میانه» داشته
و اکنون «با دست خدا یا بنده» به فرجام شایسته می‌رسد.

مثل:
أتممناها بعشر
ده شب، نه برای زیبایی، بلکه برای رسیدن سفر به انتهای خودش.

مثل:
فأتمّوا إلیهم عهدهم
عهد مثل پلی است که باید تا آخر عبور شود.

مثل:
أتممت علیکم نعمتی
نعمت خدا در تاریخ، گام‌به‌گام بالا آمد
تا سرانجام به «سقف» خود رسید.

اتمام، زبان سفرهاست.
زبان چیزهایی که باید انجام شوند

2. اکمال؛ وقتی خدا «قامت» یک چیز را راست می‌کند
اما «اکمال» واژه‌ای است که خاک سفر بر آن ننشسته؛
این واژه، بوی ساختن می‌دهد، نه پیمودن.
اینجا مسیر مهم نیست؛
ساختار مهم است.

اکمال یعنی:
چیزی «اصل و ماهیت» دارد
و خدا آن را تا قامت حقیقی‌اش بالا می‌برد
به‌گونه‌ای که چیزی از ستون‌های وجودش کم نماند.

مثل:
الیوم أکملت لکم دینکم
این جمله شبیه این است که خدا بنای دین را
پس از چیدن همه ستون‌ها،
با آخرین سنگ کلید، «ایستاده» اعلام می‌کند.
نه اینکه «تمام شد»،
بلکه «تمام ایستاد».

مثل:
حولین کاملین
اینجا سخن از «دو سال رسیده»،
دو سال «تمام‌قد» است،
نه دو سال طی‌شده.

مثل:
لیکملوا العدة
عده مثل یک عدد نیست،
مثل یک دایره است:
یا بسته است یا باز.
و اکمال یعنی بستن دایره.

اکمال، زبان قامت‌هاست.
زبان چیزهایی که باید ساخته شوند.
3. راز تفاوت جذاب این دو:
اتمام = پایان یک جریان
اکمال = پیدایش یک ساختار

اتمام، «سفر» را می‌بیند.
اکمال، «هیأت» را.

برای همین قرآن هیچ‌گاه نمی‌گوید:
أتممت لکم دینکم
زیرا دین «مسیر»ی نیست که تمام شود.
هویتی است که «به قامت» می‌رسد.

و هیچ‌گاه نمی‌گوید:
أکملوا الحج والعمرة
چون حج، «نظام» نیست،
«سفر» است.
سفر را تمام می‌کنند، نه بنا می‌سازند.

4. یک تشبیه ناقص
ولی به نظرم زیبا

اتمام = دوختن پیراهنی که شروع شده
اکمال = پوشاندن تن کامل آن پیراهن

اتمام، کار خیاطی است.
اکمال، کار قامت‌سازی.

اتمام، نقص «راه» را می‌بندد.
اکمال، نقص «ساختار» راه را میبندد
النهایة
اتمام: چیزی نیمه‌کاره بود، به پایان رسید. اکمال: چیزی ناقص‌القوام بود، به قامت رسید.

اتمام: پایان حرکت
اکمال: کمال هویت

اتمام: زمان
اکمال: شکل

خداوند کلید پیروزی را دو واژه خلاصه کـرده اسـت،
صبـر و نماز"واستعینوا بالصبر والصلوه “این آیه فرمانی اسـت بـرای همه مؤمنان تا در برابـر سـختی‌ها و در میـدان مبـارزه، از ایـن دو نیروی الهـی یـاری جویند.

صبر در منطـق قـرآن، نه سـکوت و انفعال، بلکـه مقاومت آگاهانه و پایداری فعال اسـت.

نماز بنابر نسخه اهل‌بیت علیهم السلام، نه فقط یک تکلیف عبادی، بلکه پناهگاه فوری دل در برابر آشوبها و فرصتی برای بازیابی آرامش و اراده است.

رهبر انقلاب اسلامی نیز با تمثیلی زیبا صبر را به ریشه‌های درخت
و نماز را به آب حیات آن تشبیه کرده‌اند:
صبر ریشهٔ اسـتواری و دوام انسـان در برابر تندباد حوادث است،
و نماز، آبی اسـت کـه ایـن ریشـه را زنـده نگـه مـی‌دارد. هـر جا صبـر و نمـاز در کنار هـم زنده‌اند،
شکسـت معنایـی نـدارد.
ایـن دو، سلاح مؤمن در نبرد حـق و باطل‌اند؛ نیرویی که انسان را از درون مقاوم و از بیرون پیروز می‌کند.

هرگاه جامعه‌ای ،ایـن دو را در متـن زندگـی خـود زنده کند،
هـم در میدان‌های بیرونی و هم در جهاد درونی، به مدد الهی دسـت خواهد یافت؛
چراکه « رحمت و درود خدا بر صابران و
نمازگزاران است »
و این همان رمز استقامت و نشکستن است.

🧮 الهیات و ریاضیات جنگ

‼️ ریاضیات جنگ:
ابرقدرت‌ها باید بر همه حکومت کنند.

⪼ الهیات جنگ:
﴿وَ لَنْ یَجْعَلَ اللّهُ لِلْكافِرِینَ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ سَبِیلاً﴾؛
( خداوند اجازه نمی‌دهد كافران بر مؤمنان مسلط شوند)
ا——

‼️ ریاضیات جنگ:
نیروی انسانیِ دارای تخصص نظامی، معادلات جنگ را عوض می‌کند.

⪼ الهیات جنگ:
﴿فَلَمْ تَقْتُلُوهُمْ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ قَتَلَهُمْۚ وَمَا رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ رَمَىٰ﴾؛
( همه چیز به ید و قدرت او بسته است؛ انسان ها واسطه و بهانه‌ای بیش نیستند)
ا——

‼️ ریاضیات جنگ:
آنکه تعداد نیروهایش بیشتر است، غلبه در جنگ با اوست.

⪼ الهیات جنگ:
﴿فَإِن يَكُن مِّنكُم مِّاْئَة صَابِرَة يَغْلِبُواْ مِاْئَتَيْنِ وَإِن يَكُن مِّنكُمْ أَلْف يَغْلِبُوٓاْ أَلْفَيْنِ بِإِذْنِ ٱللَّهِ﴾؛
( آنانکه صبر و توکل‌شان بیشتر است حتی با جمعیت کمتر، پیروز میدانند)
ا——

‼️ ریاضیات جنگ:
آنکه پول بیشتری دارد، توان بیشتری برای ادارهٔ جنگ دارد، پس اوست که پیروز است.

⪼ الهیات جنگ:
﴿وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ ٱلْقُرَىٰٓ ءَامَنُواْ وَٱتَّقَوْاْ لَفَتَحْنَا عَلَيْهِم بَرَكَٰت مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَٱلْأَرْضِ﴾؛
( ایمان و تقوا موجب دستیابی به نتیجه می‌شود)
ا——

‼️ ریاضیات جنگ:
اگر با ابرقدرت‌ها باشید پیروز می‌شوید.

⪼ الهیات جنگ:
﴿إِن تَنصُرُواْ ٱللَّهَ يَنصُرۡكُمۡ وَيُثَبِّتۡ أَقدَامَكُم﴾؛
( یاری خداوند موجب نصرت و پیروزی متقابل شماست)
ا——

‼️ ریاضیات جنگ:
هر که ابرقدرت‌ها از او حمایت کنند پیروز میدان است.
⪼ الهیات جنگ:
﴿إِنَّ اللَّهَ يُدَافِعُ عَنِ الَّذِينَ آمَنُوا﴾؛
(خداوند مدافع مؤمنان است)
ا——

‼️ ریاضیات جنگ:
هر که در جنگ کشته شد از بین می‌رود.

⪼ الهیات جنگ می‌گوید:
﴿وَ لا تَقُولُوا لِمَنْ یُقْتَلُ فِی سَبِیلِ اللّهِ أَمْواتٌ﴾؛
( كشتگان در راه خدا را مرده نخوانید بلکه زنده و جاویدند)

امام باقر💖 جانم که جونم فداش فرمودند:

خداوند متعال💓 به شعيب پيامبر وحى فرمود كه: من صد هزار نفر از مردم تو را عذاب خواهم كرد، چهل هزار نفر بدكار را، شصت هزار نفر از نيكانشان را .
شعيب عرض كرد: پروردگارا! بدكاران سزاوارند اما نيكان چرا؟
خداوند عز و جل به او وحى فرمود كه: آنان با گنهكاران راه آمدند و به خاطر خشم من به خشم نيامدند.

أوحَى اللّه تعالى إلى شُعَيبٍ النبيِّ : إنّي مُعَذِّبٌ مِن قومِكَ مائَةَ ألفٍ : أربعينَ ألفاً مِن شِرارِهِم وسِتّينَ ألفاً مِن خِيارِهم ، فقالَ : يا ربِّ ، هؤلاءِ الأشرارُ فما بالُ الأخيارِ ؟! فَأوحَى اللّه عزّوجلّ إلَيهِ : داهَنوا أهلَ المعاصِي فلَم يَغضَبُوا لِغَضَبِي.

مشكاة الأنوار : 104/238 .

ویژگی‌های انتقاد درست، بنابر فرمایشات رهبر شهید انقلاب

نقد و نقدپذیری واجب است،
منتها نقد منصفانه و نقد مسئولانه،
نه نقد همراه با فحّاشی و تهمت.
تهمت و لجن‌پراکنی حرام است؛
نقد با تهمت‌زنی فرق میکند،
با لجن‌پراکنی فرق میکند،
با تکرار حرف دشمن فرق میکند؛
نقد باید منصفانه باشد، باید عاقلانه باشد، باید مسئولانه باشد.
سیاه‌نمایی هنر نیست؛
خدا را در نظر داشته باشد؛
اِنَّ السَّمعَ‌ وَ البَصَرَ وَ الفُؤادَ کُلُّ اُولٰئِکَ کانَ عَنهُ مَسئولاً، بدانید خود این حرفی که میزنید، در روز قیامت عملی است که مجسّم میشود در مقابل شما، و خدای متعال مؤاخذه میکند، سؤال میکند؛
نمیشود هر حرفی را انسان به‌خاطر میل دل خودش بزند.

۱۳۹۶/۱۰/۰۶
بیانات در دیدار اعضای شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی

#ادب_گفتار
#نقد_منصفانه

رهبر شهید انقلاب در سال ۷۵ فرمودند:

《اگر خواص بد فهمیدند، دیر فهمیدند، فهمیدند اما با هم اختلاف کردند؛ کربلاها در تاریخ تکرار خواهد شد.

اگر خواص امری را که تشخیص دادند به موقع و بدون فوت وقت عمل کنند، تاریخ نجات پیدا میکند و دیگر حسین‌بن‌علی‌ها به کربلاها کشانده نمیشوند.》

رهبر شهید انقلاب در سال ۷۵ فرمودند:

《اگر خواص بد فهمیدند، دیر فهمیدند، فهمیدند اما با هم اختلاف کردند؛ کربلاها در تاریخ تکرار خواهد شد.

اگر خواص امری را که تشخیص دادند به موقع و بدون فوت وقت عمل کنند، تاریخ نجات پیدا میکند و دیگر حسین‌بن‌علی‌ها به کربلاها کشانده نمیشوند.》

میدانید ماجرای شعر مشهور ‘’ با
آل علی هر که در افتاد ور افتاد ‘’ چیست و این اثر از چه کسی هست؟

این شعر ‌را سید اشرف الدین حسینی ( مدیر نشریه نسیم شمال) خطاب به نیکلای اول سزار یا تزار روسیه سرود… بعد از اینکه نیکلای فرمان داد که حرم مطهر رضوی (علیه السلام) گلوله باران شود وگفت حرم را زیرورو میکنم تا ببینم چه کسی جلوم را میگیره….بحالت مستی توهین میکرد . دین و مذهب مارو نشون گرفت. اما همان شب بطور نامحسوس و بطور معجزه اسایی که هیچ پزشکی علتش را نفهید به درک واصل شد صبح که منتظر دستورش بودن با جنازه…… روبرو شدن. اکثریت فرماندهان یا جنون گرفتن یا فرار کردن بعضیها هم بقدرت اهل بیت سلام الله علیها پی برده و متاثر شدن..در همان روز بطور نا باورانه طبع شعر اقا سید اشرف الدین شعله ور میشه…
شعر کامل را بدین ترتیب سرودن..

دیشب به سرم باز هوای دگـر افتـاد
در خواب مرا سوی خراسان گذر افتاد
چشمم به ضریـح شه والا گهر افتاد
این شعر همان لحظه مرا در نظر افتاد:
با آل علی هرکه درافتـاد، ورافتاد

این قبر غریبُ الغُـرَبا، خسرو طوس است
این قبر مُعین الضعفا، شمس شموس است
خاک در او ملجأ ارواح و نفـوس است
باید ز ره صدق بر این خاک درافتاد
با آل علی هرکه درافتاد، ورافتاد

حـوران بهشتی زده اندر حرمش صف
خیل ملَک از نور، طبق‌ها همه بر کف
شاهـان به ادب در حرمش گشته مشرف
اینجاست که تاج از سر هر تاجوَر افتاد
با آل علی هر که درافتاد، ورافتاد

اولاد علی شافع یوم عرصاتند
دارای مقامات رفیـعُ الدرجاتند
در روز قیامت همـه اسباب نجاتند
ای وای بر آن کس که به این آل درافتاد
با آل علـی هـرکه درافتاد، ورافتاد

کام و دهن از نام علی یافت حـلاوت
گل در چمن از نام علی یافت طراوت
هر کس که به این سلسله بنمود عداوت
در روز جزا جایگهش در سقر افتاد
با آل علی هرکه درافتاد ورافتاد

هرکس که به این سلسله پاک جفا کرد
بد کرد و نفهمید وغلط کرد و خطا کـرد
دیدی که یزید از ستم و کینه چه‌ها کرد
آخر به درک رفت و به روحش شرر افتاد
با آل علی هرکه درافتاد ورافتاد

‌ای قبله هفتم که تویی مظهر یاهو
ای حجت هشتم که تویی ضامن آهو
ما جمله نمـودیم به سوی حرمت رو
از عشق تو در قلب و دل ما شرر افتاد
با آل علی هرکه درافتاد، ورافتاد.
التماس دعا🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹